نخستین دیتاسنتر بیولوژیکی جهان با استفاده از سلول های زنده مغز انسان

به گزارش عاشق وب به نقل از دانشگاه ملی سنگاپور، اولین نمونه اولیه دیتاسنتر زیستی جهان با بهره گیری از نورون های زنده انسانی در سنگاپور راه اندازی شد؛ سیستم ای که به جای تکیه کامل بر تراشه های سیلیکونی، از سلول های عصبی پرورش یافته در لابراتوار برای پردازش اطلاعات استفاده می نماید.
این دیتاسنتر با همکاری شرکت استرالیایی «کورتیکال لبز» (Cortical Labs)، شرکت زیرساخت دیجیتال «دی وان» (DayOne) و دانشکده پزشکی دانشگاه ملی سنگاپور راه اندازی شده و از یک رک متشکل از ۲۰ واحد کامپیوتر زیستی CL۱ تشکیل شده است. در مجموع حدود ۱۶ میلیون نورون انسانی پرورش یافته در این سیستم به کار گرفته شده اند.
در هر واحد CL۱، نورون های انسانی که از سلول های بنیادی به دست آمده اند روی یک تراشه مجهز به آرایه ای از الکترودهای میکروسکوپی قرار می گیرند. این الکترودها سیگنال های الکتریکی را به نورون ها منتقل و پاسخ آنها را دریافت می کنند؛ بدین سان فعالیت سلول های عصبی به پروسه پردازش اطلاعات تبدیل می شود.
پژوهشگران امیدوارند رایانش زیستی بتواند در بعضی کاربردها، بخصوص مسائلی که با داده های محدود و نیاز به یادگیری و سازگاری سریع سروکار دارند، مکمل رایانش مبتنی بر تراشه های سیلیکونی باشد. همچون حوزه های مورد بررسی می توان به هوش مصنوعی، کشف دارو، رباتیک انسان نما، امنیت سایبری و پژوهش در رابطه با بیماری های عصبی اشاره نمود.
این سیستم همین طور با هدف بررسی امکان رسیدن به پردازش کم مصرف تر توسعه یافته است؛ چونکه نورون های زیستی می توانند اطلاعات را با مصرف انرژی خیلی پایین تری نسبت به زیرساخت های متداول پردازش کنند. در عین حال، این فناوری هنوز در مرحله نمونه اولیه و پژوهشی قرار دارد و قرار نیست در شرایط فعلی جایگزین مراکز داده متعارف یا پردازنده های سیلیکونی شود.
راه اندازی این نمونه اولیه در ۱۷ اوت ۲۰۲۶ در مؤسسه علوم زیستی دانشگاه ملی سنگاپور انجام شد و به قول شرکتهای مشارکت کننده، این پروژه اولین رک سروری با یکپارچگی زیستی و استفاده از نورون های زنده در یک محیط عملیاتی به حساب می آید.
به اجمال، به گزارش عاشق وب به نقل از دانشگاه ملی سنگاپور، نخستین نمونه اولیه دیتاسنتر زیستی جهان با سودجستن از نورون های زنده انسانی در سنگاپور راه اندازی شد؛ سیستم ای که به جای تکیه کامل بر تراشه های سیلیکونی، از سلول های عصبی پرورش یافته در آزمایشگاه برای پردازش اطلاعات استفاده می نماید. این دیتاسنتر با همکاری شرکت استرالیایی کورتیکال لبز (Cortical Labs)، شرکت زیرساخت دیجیتال دی وان (DayOne) و دانشکده پزشکی دانشگاه ملی سنگاپور راه اندازی شده و از یک رک متشکل از ۲۰ واحد کامپیوتر زیستی CL۱ تشکیل شده است. همچون حوزه های مورد بررسی می توان به هوش مصنوعی، کشف دارو، رباتیک انسان نما، امنیت سایبری و پژوهش در ارتباط با بیماری های عصبی اشاره نمود. این سیستم همینطور با هدف بررسی امکان رسیدن به پردازش کم مصرف تر توسعه یافته است؛ چراکه نورون های زیستی می توانند اطلاعات را با مصرف انرژی خیلی پایین تری نسبت به زیرساخت های متداول پردازش کنند.

منبع: weblover.ir