اروپا چیزی شبیه به استارلینک می سازد

به گزارش عاشق وب به نقل از خبر آنلاین، محدودیت های گزارش شده در سرویس استارلینک در اکراین بار دیگر نگرانی اروپا در رابطه با وابستگی به شبکه های ارتباطی تحت کنترل کمپانی های خارجی را برجسته کرده است. معلوم نیست چه کسی دستور محدودیت های گزارش شده را صادر کرده، اما این اتفاق اهمیت دسترسی مستقل به ارتباطات ماهواره ای را نشان میدهد.
طبق گزارش یورونیوز، نام IRIS² مخفف عبارت «زیرساخت تاب آوری، ارتباطات متقابل و امنیت بوسیله ماهواره» است. هدف این پروژه فراهم کردن ارتباطات امن و مقاوم در مقابل اختلال برای نهادهای دولتی، نیروهای نظامی و خدمات اضطراری است. در مراحل بعدی، مقرر است کسب و کارها و شهروندان نیز از خدمات آن بهره مند شوند.
برعکس تصور رایج، IRIS² صرفا نسخه اروپائی استارلینک نیست. این پروژه در درجه نخست بر ارتباطات امن و حاکمیت ارتباطی اروپا تمرکز دارد هرچند ارایه اینترنت پهن باند و پوشش مناطق بدون دسترسی مناسب نیز از اهداف آنست.
معماری غائی اعلام شده شامل ۳۳۰ ماهواره در مدار پایین زمین و ۱۸ ماهواره در مدار میانی زمین است. کمیسیون اروپا اعلام نموده است که این توسعه، ظرفیت ارتباطات امن برای کاربران دولتی را در اتحادیه اروپا ۶۰ درصد و در مقیاس جهانی ۵۴ درصد می افزاید.
شرکت آلمانی OHB مستقر در شهر برمن، مسئول ساخت ۱۸ ماهواره مدار میانی این شبکه است. این شرکت در ۳۱ اوت ۲۰۲۶ قراردادی به ارزش نزدیک به یک میلیارد یورو با اپراتور ماهواره ای SES امضا کرد. وزن هر ماهواره در زمان پرتاب حدود ۲٫۶ تن خواهد بود.
بااین حال، سهم آلمان در پروژه از ابتدا محل اختلاف بوده است. دولت این کشور خواهان شفافیت بیشتر در رابطه با میزان مشارکت صنعت آلمان و سهم آن از ارزش اقتصادی پروژه شده بود.
بخش بزرگی از ماهواره های مدار پایین را شرکت بلژیکی Aerospacelab تولید می کند. این شرکت مسئول ساخت ۲۶۴ ماهواره است و ارزش قرارداد اعلام شده آن ۲٫۴ میلیارد یورو است. شرکت Airbus نیز حداقل ۶۶ ماهواره برای لایه ارتباطات نظامی می سازد. این تقسیم کار نشان میدهد IRIS² حاصل همکاری چند شرکت اروپائی است.
آلمان هم زمان درحال برنامه ریزی برای ساخت شبکه ماهواره ای نظامی مستقلی با نام SATCOMBw 4 است. این طرح بخشی از پروژه IRIS² نیست، بلکه برنامه ای ملی برای تأمین ارتباطات نیروهای مسلح آلمان، خصوصاً در جناح شرقی ناتو، شمرده می شود.
مهم ترین ابهام در رابطه با IRIS²، زمان بندی اجرای آن است. پرتاب اولین ماهواره ها برای سال ۲۰۲۹ برنامه ریزی شده، اما ظرفیت محدود پرتابگرهای اروپایی، خصوصاً آریان ۶، می تواند روند استقرار شبکه را با مشکل مواجه کند.

منبع: weblover.ir