به گزارش عاشق وب از زمان تاسیس ناسا، زنان نقش بسیار مهمی در این سازمان فضایی ایفا کرده و رهبری کارهای مهمی را بر عهده داشته اند که میتوان به انجام محاسبات تا اعزام فضانوردان به ماه و دیگر مأموریت ها اشاره نمود و به صورت کلی میتوان گفت زنان نقش مهمی در پیشبرد اکتشافات فضایی ایفا کرده اند.
به گزارش عاشق وب به نقل از ایسنا، در سرتاسر جهان زنان در عرصه های مختلفی به پیشرفت جامعه کمک کرده اند و با وجود تمام مشکلات و چالش هایی که دارند اما دست از رویاها و اهداف خود نمی کشند و برای مفید بودن و داشتن فردایی درخشان تلاش می کنند. بعضی از خانمهایی که در اداره کل ملی هوانوردی و فضا آمریکا به اختصار ناسا(NASA) نقش مهمی ایفا کرده اند و رهبری مأموریت های بزرگی به عهده داشته اند را بشناسید.
۱. کیتی اوبرین جوینر

کیتی اوبرین جوینر(Kitty O’Brien Joyner) نخستین مهندس زن ناسا بود. کیتی اوبرین جوینر نخستین زنی بود که بعد از پیروزی در دعوی قضایی به چالش کشیدن دانشکده مهندسی کاملاً مردانه دانشگاه ویرجینیا از دانشکده مهندسی این دانشگاه فارغ التحصیل شد. وی در سال ۱۹۳۹ به ناکا(که بعداً به ناسا تبدیل شد) پیوست و نخستین مهندس زن آن سازمان بود که روی توربین ها در تونل های بادی کار می کرد و در مورد پرواز فراصوت تحقیق می کرد. وی در سال ۱۹۷۱ از ناسا بازنشسته شد. کمیته رایزنی ملی هوانوردی آمریکا به اختصار ناکا(NACA) یک سازمان دولتی ایالات متحده آمریکا بود که در ۳ مارس ۱۹۱۵ بنیان گذاری شد و به پژوهش های دربارهٔ حمل و نقل پرداخت. در ۱ اکتبر ۱۹۵۸، ناکا منحل شد و سازمان ناسا جایگزین آن شد.
۲. نانسی رومن

“نانسی رومن”(Nancy Roman) بعنوان “مادر هابل” شناخته می شد. نانسی رومن در سال ۱۹۵۸ به ناسا پیوست و نخستین ستاره شناس اصلی این سازمان فضایی بود. او برای بسیاری به خاطر نقشش در برنامه ریزی تلسکوپ فضایی “هابل” به نام “مادر هابل” شناخته شده است. به تازگی ناسا به احترام “نانسی گریس رومن”، نخستین مدیر ستاره شناسی زن ناسا که راه را برای ساخت و توسعه تلسکوپ های فضایی هموار کرد و به “مادر هابل” مشهور است، نام تلسکوپ فضایی نسل بعدی خود که حالا در دست ساخت است را به نام او نامگذاری کرده است. نام این تلسکوپ ابتدا “ماموریت مشترک انرژی تاریک”(JDEM) بود که سپس به “نقشه برداری میدان باز فروسرخ”(WFIRST) تغییر نام داد و در نهایت به افتخار “نانسی گریس رومن” به نام وی زده شد. تلسکوپ فضایی “نانسی گریس رومن” یا به صورت خلاصه تلسکوپ فضایی “رومن” مقرر است در اواسط دهه ۲۰۲۰ یعنی سال ۲۰۲۵ پرتاب شود. “نانسی گریس رومن” با تلاشهای خستگی ناپذیر خود از ابزارهای جدیدی حمایت می کرد که به دانشمندان اجازه می داد جهان را به شکل گسترده تر از فضا مطالعه کنند و در نهایت باعث شد تا “هابل” ۳۰ سال پیش به فضا پرتاب شود. وی هنگامی که در سال ۲۰۱۸ درگذشت میراث عظیمی را برای جامعه علمی برجای گذاشت.
۳. سالی راید

“سالی راید”(Sally Ride) نخستین زن آمریکایی بود که به فضا سفر کرد. سالی راید در جوانی آرزو داشت که یک بازیکن تنیس حرفه ای باشد اما سرنوشت او جوری رقم خورد که او نخستین زن آمریکایی شد که به فضا سفر کرد. سالی کریستن راید فیزیک دان و اولین فضانورد زن آمریکایی بود. وی در سال ۱۹۷۸ میلادی به سازمان ناسا پیوست و اولین سفر فضایی اش را در سال ۱۹۸۳ با شاتل فضایی چلنجر به انجام رساند. سالی راید هنگام انجام این مأموریت نه تنها اولین زن فضانورد آمریکایی، بلکه با ۳۲ سال سن جوان ترین فضانورد آمریکایی هم بود. وی دو بار با فضاپیمای چلنجر پرواز کرد، یک مرتبه در سال ۱۹۸۳ و بار دیگر در سال ۱۹۸۴ و در سال ۱۹۸۶ هم در مورد انفجار شاتل فضایی تحقیق کرد. وی بعد از گذراندن زمان فضانوردی، در دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو به تدریس فیزیک پرداخت، کتاب هایی برای کودکان نوشت و موسسه ای غیرانتفاعی به نام “علوم سالی راید”(Sally Ride Science) تأسیس کرد.
۴. آنا لی فیشر

“آنا لی فیشر” (Anna Lee Fisher) نخستین مادری بود که به فضا سفر کرد. فیشر زمانیکه ناسا به او اعلام نمود که می خواهند او را به فضا بفرستند، آبستن بود. فیشر که دوست نداشت این درخواست را رد کند بعد از به دنیا آوردن دخترش و گذراندن ۱۴ ماه آموزش سخت، در یک مأموریت هفت روزه و ۲۳ ساعته با شاتل فضایی دیسکاوری در سال ۱۹۸۴ به فضا رفت. وی نخستین مادر در فضا بود. بعد از آنکه انفجار چلنجر سبب لغو برنامه شاتل ناسا شد، وی مرخصی گرفت و در سال ۱۹۹۶ بعنوان رئیس شعبه ایستگاه فضایی بازگشت. وی در سال ۲۰۱۷ بازنشسته شد.
۵. کریستا مک اولیف

“کریستا مک اولیف”(Christa McAuliffe) قرار بود نخستین معلمی باشد که به فضا سفر می کند اما وی نتوانست رویایش را محقق کند چون که در انفجار مأموریت چلنجر در سال ۱۹۸۶ جان خویش را از دست داد. این مأموریت با انفجار شاتل چلنجر در ثانیه هفتادوسوم بعد از پرتاب به فاجعه ای مبدل شد که منجر به کشته شدن تمام سرنشین های آن گردید. مک اولیف در انفجار چلنجر در سال ۱۹۸۶ به طرز غم انگیزی درگذشت.
۶. کاترین سولیوان

“کاترین سولیوان”(Kathryn Sullivan) نخستین زن آمریکایی بود که پیاده روی فضایی انجام داد. کاترین سولیوان زمانیکه فضانورد ناسا بود بیشتر از ۵۳۲ ساعت را در مدار گذراند. او برای نخستین بار در سال ۱۹۸۴ به فضا رفت و ۳.۵ ساعت پیاده روی فضایی انجام داد. وی در سال ۱۹۹۰ برای استقرار تلسکوپ فضایی هابل و ۱۹۹۲ برای انجام آزمایشات بعنوان فرمانده محموله آزمایشگاه های جوی برای کاربردهای علمی به فضا رفت.
۷. آیلین کالینز

“آیلین ام. کالینز”(Eileen M. Collins) نخستین خلبان و فرمانده زن شاتل ناسا بود. آیلین ام. کالینز بعنوان نخستین خلبان زن شاتل ناسا در یک مأموریت در سال ۱۹۹۵ حضور یافت و بعد از آن هم در سال ۱۹۹۹ هم نخستین فرمانده زن شاتل شد. او همینطور در سال ۱۹۹۷ برای انتقال تجهیزات به ایستگاه فضایی میر روسیه به فضا رفت. ایستگاه فضایی میر یک ایستگاه مدارگرد شوروی و پس از آن روسیه بود.
۸. کالپانا چاولا

“کالپانا چاولا”(Kalpana Chawla) نخستین زن هندی بود که به فضا سفر کرد. چاولا بعنوان متخصص مأموریت و اپراتور بازوی رباتیک در مأموریت فضایی سال ۱۹۹۶ حضور یافت و در سالهای ۱۹۹۷ و ۲۰۰۳ هم به فضا رفت که متاسفانه در مأموریت ⁣اس تی اس-۱۰۷ کلمبیا جان خویش را از دست داد. اس تی اس-۱۰۷، یکی از مأموریت های شاتل فضایی کلمبیا متعلق به ناسا بود که در ۱۶ ژانویه ۲۰۰۳ پرتاب شد. هر هفت خدمه در اول فوریه ۲۰۰۳ با متلاشی شدن مدارگرد هنگام ورود به اتمسفر زمین کشته شدند. دلیل این رخداد، کنده شدن تکه ای از فوم عایق از مخزن سوخت خارجی و برخورد آن به لبه بال چپ فضاپیما بود که سبب صدمه رسیدن به اجزای حفاظت گرمایی شاتل(کاشی عایق گرمای کربن تقویت شده) شد. این مساله سبب افزایش دمای شدید آن ناحیه و سپس تکه تکه شدن بال چپ و از دست رفتن کنترل شاتل و متلاشی شدن آن شد. وی در کل ۳۰ روز، ۱۴ ساعت و ۵۴ دقیقه در فضا بود.
۹. پگی ویتسون

“پگی ویتسون”(Peggy Whitson) فضانورد ناسا صاحب رکورد بیشترین مدت اقامت در خارج از جو زمین بین فضانوردان آمریکایی است. این پژوهشگر و فضانورد آمریکایی در بین دیگر فضانوردان آمریکایی صاحب رکورد بیشترین مدت اقامت در خارج از جو زمین است. او طی سه مأموریت، ۶۶۵ روز در فضا بوده است. خانم ویتسون سابقه ای بسیار درخشان در ناسا دارد و تابحال در مأموریت های بسیاری شرکت کرده و در مأموریت “ISS Expedition-۱۶ ” فرمانده ایستگاه بین المللی فضایی بوده است. او اولین خانمی بود که فرمانده ایستگاه بین المللی فضایی شد. این زیست شیمی دان ۵۸ ساله بعنوان محقق در سال ۱۹۸۶ به ناسا ملحق شد و برای نخستین بار در سال ۲۰۰۲ از ایستگاه فضایی بین المللی بازدید کرد.
۱۰. جسیکا میر و کریسینا کوک

“جسیکا میر”(Jessica Meir) و “کریستینا کوک”(Christina Koch) نخستین پیاده روی فضایی کاملاً زنانه را در تاریخ ناسا انجام دادند. میر و کوک در اکتبر ۲۰۱۹ اولین پیاده روی فضایی کاملا زنانه را انجام دادند. طی این پیاده روی فضایی این دو فضانورد به مدت بیشتر از هفت ساعت از ایستگاه بین المللی فضایی به منظور تعویض یک واحد باتری شارژ/تخلیه باتری خارج شدند. این چهارمین راهپیمایی فضایی کوک و نخستین راهپیمایی میر بود. در اصل قرار بود این پیاده روی فضایی در ماه مارس ۲۰۱۹ با حضور کوک و فضانورد دیگری به نام “آن مک کلین” صورت گیرد اما ناسا مجبور به لغو این برنامه شد چونکه آنها لباس فضایی کافی در اندازه های مناسب نداشتند.

منبع: